Supreme Court: கைது செய்யப்பட்ட நபரை 24 மணி நேரத்திற்குள் நீதித்துறை நடுவர் முன் ஆஜர்படுத்த வேண்டும் என்பது குறித்து உச்ச நீதிமன்றம் ஒரு முக்கியமான உத்தரவைப் பிறப்பித்துள்ளது. இந்தத் தீர்ப்பில், ஒரு நபர் காவல் பிடியில் எடுக்கப்படும் தருணத்திலிருந்தே அந்த 24 மணி நேரக் கால அளவு தொடங்குகிறது என்று நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டுள்ளது.
குற்றம் சாட்டப்பட்டவரை நீதிபதி முன் ஆஜர்படுத்துவதற்கான 24 மணி நேரக் கால அவகாசமானது, அவர் முறையாகக் கைது செய்யப்பட்ட நேரத்திலிருந்து கணக்கிடப்படக் கூடாது என்றும், மாறாக அவர் முதன்முதலில் காவல் பிடியில் எடுக்கப்பட்ட நேரத்திலிருந்தே கணக்கிடப்பட வேண்டும் என்றும் உச்ச நீதிமன்றம் தெளிவுபடுத்தியுள்ளது.
நீதிபதிகள் உஜ்ஜல் புயான் மற்றும் அதுல் எஸ் சந்தூர்கர் ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு, தடுப்புக்காவல் மற்றும் முறையான கைது ஆகியவற்றைத் தனித்தனி நிலைகளாகக் கருதி, அதிகாரிகள் நீதித்துறை ஆய்வைத் தாமதப்படுத்த முடியாது என்று இன்று (நவம்பர் 5) தெளிவுபடுத்தியது. பாரதிய நாகரிக் சுரக்ஷா சம்ஹிதாவின் (BNSS) பிரிவு 56 உடன் சேர்த்துப் படிக்கப்படும் அரசியலமைப்பின் 22(2)-இன் கீழ் உள்ள தேவை, ஒரு நபர் தடுப்புக்காவலில் வைக்கப்பட்ட தருணத்திலிருந்து கணக்கிடப்பட வேண்டும் என்று நீதிமன்றம் கூறியது.
"ஒரு அடிப்படை உரிமையைத் தற்காலிகமாக நிறுத்திவைக்க முடியாது" என்று அந்த அமர்வு குறிப்பிட்டது. தடுப்புக்காவலின் தேதி மற்றும் நேரத்தைப் பதிவு செய்யவும், நிர்ணயிக்கப்பட்ட அரசியலமைப்பு காலத்திற்குள் அந்த நபர் ஆஜர்படுத்தப்பட்டாரா என்பதைச் சரிபார்க்கவும் அது மாஜிஸ்திரேட்டுகளுக்கு உத்தரவிட்டது. காவலில் உள்ள தனிநபர்கள் சரியான நேரத்தில் நீதித்துறை மேற்பார்வையைப் பெற வேண்டும் என்ற தேவையை இந்தத் தீர்ப்பு வலுப்படுத்துகிறது.
முறையான கைதுக்கு முன் காவலில் கழித்த நேரத்தை 24 மணி நேரக் கணக்கீட்டிலிருந்து விலக்கலாம் என்ற வாதத்தை நீதிமன்றம் நிராகரித்தது. அத்தகைய விளக்கத்தை அனுமதிப்பது அரசியலமைப்புப் பாதுகாப்புகளைக் குறைமதிப்பிற்கு உட்படுத்தும் என்றும், காவல்துறையால் பிடித்து வைக்கப்பட்ட நபர்களை ஒரு நீதிபதி முன் ஆஜர்படுத்துவதைத் தாமதப்படுத்த அதிகாரிகளுக்கு வழிவகுக்கும் என்றும் நீதிமன்றம் கூறியது.
அரசியலமைப்புப் பாதுகாப்பைப் பொறுத்தவரை, காவலில் வைப்பதும் கைது செய்வதும் ஒன்றே என்று நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது. இவ்விரு சூழல்களிலும் ஒரு தனிநபரின் சுதந்திரம் ஓரளவிற்கு மட்டுப்படுத்தப்படுகிறது என்று நீதிமன்றம் அவதானித்தது.
கைதுப் பதிவுக்கு முன் விசாரணை அல்லது புலனாய்விற்காகச் செலவழித்த நேரத்தை விலக்குவதற்கு அரசியலமைப்புச் சட்டப்பிரிவு 22(2) அனுமதிக்கவில்லை என்று நீதிபதி அமர்வு விளக்கியது. கைது செய்யப்பட்ட இடத்திலிருந்து நீதிபதி நீதிமன்றத்திற்குப் பயணிக்க நியாயமாகத் தேவைப்படும் நேரம் மட்டுமே அரசியலமைப்பு ரீதியான விதிவிலக்காகும். இந்த நோக்கத்திற்காக, கைது நடவடிக்கையிலிருந்து தனிப்பட்ட முறையில் காவலில் வைப்பதை அரசியலமைப்புச் சட்டம் அங்கீகரிக்கவில்லை என்றும் அது மேலும் குறிப்பிட்டது.
உச்ச நீதிமன்றத்தின் கருத்துப்படி, ஒரு நபர் எப்போது முறைப்படி கைது செய்யப்பட்டார் அல்லது அதற்கான ஆவணங்கள் எப்போது தயாரிக்கப்பட்டன என்பது முக்கியமல்ல. மாறாக, அந்த நபர் எப்போது காவல்துறையின் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவரப்பட்டார் என்பதே முக்கியமானது.
நீதிபதிகள் உஜ்ஜல் புயான் மற்றும் அதுல் எஸ். சந்திரூர் கர் ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு, ஒரு குற்றஞ்சாட்டப்பட்ட நபரை 24 மணி நேரத்திற்குள் நீதித்துறை நடுவர் முன் ஆஜர்படுத்த வேண்டும் என்ற அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் காலக்கெடு, அவர் காவல்துறையின் கட்டுப்பாட்டிற்குள் வந்த தருணத்திலிருந்தே தொடங்குகிறது என்று தெரிவித்துள்ளது. கைது குறித்த முறையான பதிவு அல்லது கைது ஆவணங்கள் (arrest memo) தயாரிக்கப்பட்ட நேரத்திலிருந்து இந்தக் கால அளவைக் கணக்கிடக்கூடாது என்று அவர்கள் தெளிவுபடுத்தியுள்ளனர்.
போதை மருந்துகள் மற்றும் மனோவியல் பொருட்கள் (NDPS) சட்டத்தின் கீழ் தொடரப்பட்ட ஒரு வழக்கில், திரிபுரா உயர் நீதிமன்றம் தங்களுக்குப் பிணை வழங்க மறுத்ததை எதிர்த்து நான்கு நபர்கள் தாக்கல் செய்த மேல்முறையீடுகளிலிருந்து இந்தத் தீர்ப்பு எழுந்தது. மேல்முறையீட்டாளர்கள் செப்டம்பர் 29, 2025 அன்று பிற்பகல் 2 மணிக்கு ஒரு தேடுதல் மற்றும் பறிமுதல் நடவடிக்கையின் போது பிடுத்து வைக்கப்பட்டனர், ஆனால் அவர்களின் முறையான கைதுகள் மறுநாள் காலை 11 மணிக்குதான் பதிவு செய்யப்பட்டன.
அந்த நபர்கள் முதன்முதலில் தடுத்து வைக்கப்பட்டபோதே அரசியலமைப்பு காலக்கெடு தொடங்கியது என்று உச்ச நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது. அவர்கள் சுமார் 18 மணி நேரம் நீதித்துறை மேற்பார்வையின்றி காவலில் வைக்கப்பட்டிருந்ததைக் குறிப்பிட்ட நீதிபதிகள், சட்டப்பிரிவு 22(2)-ஐ மீறியதாகக் கண்டறிந்து, அவர்களை உடனடியாக விடுவிக்க உத்தரவிட்டனர். பின்னர் பதிவுசெய்யப்பட்ட கைது நேரத்தை நம்புவதை இந்தத் தீர்ப்பு நிராகரித்தது.
சட்டவிரோதக் காவலில் வைத்தல் மற்றும் காவலில் நிகழும் வன்முறையைத் தடுப்பதில் நீதித்துறை ஆய்வின் முக்கியத்துவத்தையும் நீதிபதிகள் வலியுறுத்தினர். சந்தேகிக்கப்படும் நபர் பிடிக்கப்பட்ட நேரம் முதலே 24 மணி நேரக் காலக்கெடுவைத் தொடங்குமாறு கோருவதன் மூலம், இந்தத் தீர்ப்பு நீதித்துறை மேற்பார்வையின்றி நீண்டகாலக் காவலுக்கு எதிரான பாதுகாப்புகளை வலுப்படுத்துகிறது. மேலும், சட்டப்பிரிவு 22(2) மற்றும் BNSS-இன் கீழ் விசாரணை அதிகாரிகளின் கடமைகளை இது தெளிவுபடுத்துகிறது.